શ્યામ રંગથી પ્યાર – શૈલેશ ટેવાણી

rainbow
દઈ દે મારું આભ મને દે તારા દસ કે બાર,
ભીંજાવું ના હવે ગમે દે કોરોકટ વહેવાર.

સ્હેજ નમી જા વાદળ થઈને તો સંભવ કે મળું,
શ્રાવણ ધારા વચ્ચેથી કો સૂર્ય તેજ નિર્મળું.

ઝટ આવીને કહે તને શું ધરતી સંગે પ્યાર ?
વા આવીને ઝટ્ટ મને આ નભ સાથે સ્વીકાર.

હું આ ખિલખિલ હસું જરી તો માન કે ભીતર રડું,
મારાં આંસુ લૂછવા બેસે તો સંભવ ના જડું.

વૃક્ષો મારાં, પંખી મારાં, કુંજ-નિકુંજ ઘરબાર,
ક્ષિતિજને હિંડોળે હીંચું ખુલ્લો છે દરબાર.

પવન થઉં તો લખી શકું છું પ્રેમ નામનું ગીત,
સાત સમંદર દૂરથી તું એ સાંભળજે ઓ મીત.

હું રંગોળી રચું અને શ્વાસોના રંગ અપાર,
મેઘધનુના સર્વ રંગ પણ શ્યામ રંગથી પ્યાર.

Print This Article Print This Article ·  Save this article As PDF

  « Previous ઘરમાં ઘર ને એમાં ઘર – રીના મહેતા
મારાં સાસુ-મારી માં ! – હરિશ્ચંદ્ર Next »   

22 પ્રતિભાવો : શ્યામ રંગથી પ્યાર – શૈલેશ ટેવાણી

  1. nayan panchal says:

    સરસ રચના.

    નયન

  2. Keval Rupareliya says:

    વૃક્ષો મારાં, પંખી મારાં, કુંજ-નિકુંજ ઘરબાર,
    ક્ષિતિજને હિંડોળે હીંચું ખુલ્લો છે દરબાર.

    ખૂબ જ સરસ.

  3. Amit says:

    wonderful poem….. shaileshbhai! Thanks!!!

  4. nirlep says:

    સરસ વાત. અભિનન્દન

  5. મજાનું ગીત.

  6. peeyush bhatt says:

    suddunly i found you on net and enjoied your class poem. congrets.

નોંધ :

એક વર્ષ અગાઉ પ્રકાશિત થયેલા લેખો પર પ્રતિભાવ મૂકી શકાશે નહીં, જેની નોંધ લેવા વિનંતી.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.