- Readgujarati.com - http://archive.readgujarati.in/sahitya -

ઝઘડો લોચનમનનો – દયારામ

લોચનમનનો રે ! કે ઝઘડો લોચનમનનો !
રસિયા તે જનનો રે ! કે ઝઘડો લોચનમનનો !

પ્રીત પ્રથમ કોણે કરી નંદકુવરની સાથે ?
મન કહે, ‘લોચન ! તેં કરી.’ લોચન કહે, ‘તારે હાથ.’ ઝઘડો….

‘નટવર નીરખ્યા નેન ! તેં, સુખ આવ્યું તુજ ભાગ;
પછી બંધાવ્યું મુજને, લગન લગાડી આગ !’ ઝઘડો…..

‘સુણ ચક્ષુ ! હું પાંગળું, તું મારું વાહન;
નિગમઅગમ કહ્યું સાંભળ્યું, દીઠા વિના ગયું મન.’ ઝઘડો….

‘ભલું કરાવ્યું મેં તને – સુંદરવરસંજોગ.
મને તજી તું નિત મળે, હું રહું દુ:ખવિજોગ !’ ઝઘડો…

‘વનમાં વ્હાલાજી કને હુંય વસું છું નેન !
પણ તુંને નવ મેળવે, હું નવ ભોગવું ચેન !’ ઝઘડો….

‘ચેન નથી મન ! ક્યમ તને ભેટે શ્યામશરીર ?
દુ:ખ મારું જાણે જગત, રાતદિવસ વહે નીર !’ ઝઘડો….

મન કહે, ‘ધીખું હૃદે, ધુમ પ્રગટ ત્યાં હોય.
તે તુજને લાગે રે નેન ! તેહથકી તું રોય.’ ઝઘડો….

એ બેઉ આવ્યાં બુદ્ધિ કને, તેણે ચૂકવ્યો ન્યાય:
‘મન ! લોચનનો પ્રાણ તું, લોચન ! તું મનકાય. ઝઘડો….

સુખથી સુખ, દુ:ખ દુ:ખથી, મનલોચન ! એ રીત
દયાપ્રીતમ શ્રીકૃષ્ણશું બેઉ વડેથી પ્રીત.’ ઝઘડો….