- Readgujarati.com - http://archive.readgujarati.in/sahitya -

મારો સાહેબ – રક્ષા દવે

એક જ ખેતર, એક જ ખાતર, એક પવન ને પાણી
એક જ સૂરજ, એક જ ચંદર, સમ ઋતુઓને માણી;
તોય ગુલાબ રાતો તોરો !
આ ડોલરિયો કેમ ગોરો ?

સૂરજમુખી સાવ સોનાનાં તાકે આભ છકેલાં,
રંગે કેમ માણેક સરીખાં જાસૂદ કેમ ઝૂકેલાં ?
આ કરેણ શેણે પીળી ?
આ ગોરી કેમ ચમેલી ?

ગુલાબ ગંધે શીળું શીળું, ચંપો તીણું મ્હેકે,
આમ્ર-મંજરી તીખું મ્હોરે, બદરિ ખાટું મ્હેકે;
આ ઘાસ ઘાસમાં નવલાં,
કોણે ગંધ-પૂંભડાં રોળ્યાં ?

સિંધુથી ઠેઠ આભ-અટારી ગુપચુપ ચડ્યાં’તાં વારિ
ગાજ-વીજની ધમાલ ભરી ! આજે અજબ સવારી !
કેમ વારિ ખારાં ખારાં
થઈ ગ્યાં મીઠી જલ-ધારા ?

મેં વાવેલો એક્કેક દાણો લણ્યો મેં ગાડે ગાડે,
કણ ઓરું ને મણને પામું, કો’ અઢળક ઉગાડે ?
એ તો સાહેબ ખરો કમાલી
મારો સાહેબ ખરો કમાલી