- ReadGujarati.com - http://archive.readgujarati.in/sahitya2 -

સુંદરવન – મંગળ રાઠોડ

[‘તાદર્થ્ય’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

વૃક્ષો તો-
એક જ જગ્યાએ
ઊભાં તે ઊભાં
ક્યાંય જાય નહિ
આવે નહીં.
જૈસે થે.
એટલે જ
પતંગિયાંઓ
નીકળી પડે છે
સવાર-સાંજ
લટાર મારવા.
ખબર-અંતર પૂછી જાય.
કરે ગૂફતેગો
નાના નાના ફૂલછોડ સાથે
ઝૂકીને.
એમની સાથે ખાસ ઘરોબો
વાતોએ ચડી જાય તો
બેસી જ રહે
કોઈ ફૂલછોડ પર.
ઊડે ત્યારે જ ખબર પડે કે
અરે એ તો-
હતું પતંગિયું !
ભલેને બે ઘડી તો બે ઘડી
પણ મળે જરૂર.
એટલાં સામાજિક કોઈ નહીં.
ભારે માયાળુ અને મિલનસાર
આ પતંગિયાં !
વૃક્ષો તો એક જ જગ્યાએ
ઊભાં તે ઊભાં, જૈસે થે !
જાણે કે કોઈની પ્રતીક્ષામાં
એટલામાં આવી ચડે કોઈ
લઈને રંગોની પિચકારી
ને રંગી નાંખે આપણને
આ સુંદરવન !