અનિશ્ચિતતા નિશ્ચિત છે – રતિલાલ બોરીસાગર

[‘ભજ આનન્દમ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર. રીડગુજરાતીને આ પુસ્તક ભેટ મોકલવા માટે શ્રી રતિલાલભાઈનો (અમદાવાદ) ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો આ નંબર પર +91 9925111301 સંપર્ક કરી શકો છો. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગત લેખના અંતે આપવામાં આવી છે.]

Picture 015થોડા વખત માટે અમેરિકા જઈ આવેલા, અમેરિકાથી અત્યંત પ્રભાવિત થઈ ગયેલા મિત્રને મળવાનું થયું. અમેરિકા વિશે જાણવા માટે નહિ, પણ કંઈક વાત કરવાના આશયથી મેં પૂછ્યું : ‘કેમ કેવું લાગ્યું અમેરિકા ?’ અને તેઓ તૂટી પડ્યા : ‘શું વાત કરું તમને અમેરિકાની ? બધ્ધું સિસ્ટમેટિક ! બધ્ધું ટાઈમ ટુ ટાઈમ ! કોઈ બાબતમાં અનિશ્ચિતતા જોવા ન મળે. ઑફિસે પહોંચતાં આજે તમને પંદર મિનિટ થતી હોય તો કાલે – પરમ દિવસે – ત્રીસે દહાડા – પંદર મિનિટ જ થાય. સેકંડનીય મીનમેખ નહિ ને અહીં – તમારા ઈન્ડિયામાં ? એક જગ્યાએ પહોંચતાં આજે પંદર મિનિટ થતી હોય તો કાલે વીસ મિનિટ થાય – પચ્ચીસ મિનિટ થાય – કલાકેય થાય.’
‘કોઈક વાર તો સાવ ન પહોંચોં એવુંય થાય.’ મેં તેમને સમર્થન આપ્યું.

‘હેં ? હા’ મારી ઓચિંતી દરમિયાનગીરીથી તેઓ સહેજ ગૂંચવાઈ ગયા, પણ વળી વાતનો દોર સાંધી આગળ વધ્યા, ‘હા, તમે સાચું કહો છો – કોક દિવસ તો સાવ ન પહોંચાય એવુંય બને; તમારે જવાનું હોય શાકમાર્કેટમાં ને પહોંચી જાઓ હોસ્પિટલમાં એવુંય બને. અમેરિકામાં ઍપૉઈન્ટમૅન્ટ વગર કોઈને મળાય જ નહિ ને ઍપોઈન્ટમૅન્ટના ટાઈમે સૌ પહોંચે ને પહોંચે જ. એમાં પાંચ મિનિટનું વહેલુંમોડું થાય એમ હોય તોપણ ફોન કરે. ચીજવસ્તુ ખરીદો તેમાં ક્યારેય કશો ભાવફેર નહિ…. ત્યાં તો નિશ્ચિત ટાઈમે નિશ્ચિત કરવાનું – રસ્તામાં ઊભાં-ઊભાં ફાલતુ વાતો કરવાનો કોઈને ટાઈમ જ ન મળે.’
‘આપણે અત્યારે રસ્તામાં જ ઊભા છીએ ને હું ધારું છું ત્યાં સુધી અત્યારે આપણે ફાલતુ વાતો જ કરી રહ્યા છીએ.’ મેં એમનું ધ્યાન દોરવાનો મારો ધર્મ બજાવ્યો.
‘હા-હા-ઈન્ડિયામાં આવતાં જ અહીંની આબોહવાની અસર થઈ ગઈ. મારે બૅન્કમાં જવાનું હતું, પણ આજે શનિવાર છે. બૅન્ક હવે બંધ થઈ ગઈ હશે. ચાલો, સામેની રેસ્ટોરાંમાં બેસીએ. મારે તમને અમેરિકાની ઘણી વાતો કરવાની છે.’ રેસ્ટોરાંમાં અમે ચા પીધી – મારા ખર્ચે. એમની પાસે છૂટા પૈસા નહોતા. સદભાગ્યે – એમના સદભાગ્યે – મારી પાસે છૂટા પૈસા હતા. એમણે મને અમેરિકા વિશે થોડું વધુ જ્ઞાન આપ્યું – ખાસ કરીને ત્યાં પ્રવર્તતા નિશ્ચિતતાના તત્વ વિશે. અમેરિકામાં બે જણ રેસ્ટોરાંમાં જાય ત્યારે ચાના પૈસા કોણ આપે તે અંગે કશી નિશ્ચિતતા ખરી કે નહિ તે વિશે મારે એમને પૂછવું હતું પણ પૂછી ન શક્યો.

અમેરિકામાં બધું જ નિશ્ચિત – પૂર્વનિર્ધારિત – એવી વાતો આ મિત્ર સિવાય બીજાં સ્વજનો – મિત્રો પાસેથી પણ અનેક વાર સાંભળવા મળી છે, પણ એના વિશે ઊંડાણથી વિચાર કરતાં મને લાગ્યું છે કે અમેરિકા ધનાઢ્ય છે પણ ત્યાં સુખશાંતિ નથી એનું કારણ આ નિશ્ચિતતા છે. ભારત ગરીબ છે – અહીં અમેરિકાના પ્રમાણમાં ઘણી ગરીબી છે પણ ભારતમાં સુખશાંતિ છે, એનું કારણ અનિશ્ચિતતા છે. ભારત પ્રભુનું આયોજન વધુ સારી રીતે સમજી શક્યું છે. પ્રભુએ કુદરતનાં બધાં તત્વો પાસે નિયમિતતાની – નિશ્ચિતતાની અપેક્ષા રાખી છે અને મનુષ્ય પાસે નિર્બંધ અનિશ્ચિતતાની. સૂરજે આકાશમાં નિશ્ચિત સમયે જ હાજર થવું પડે છે, એમાં ક્ષણનોય ફેરફાર ન થાય. ચંદ્ર અનિયમિત ખરો પણ એની અનિયમિતતા અમારા એક સ્નેહીની અનિયમિતતાની જેમ એકદમ નિયમિત. પૂનમને બદલે અમાસની રાત્રે પૂર્ણ કળાએ ઊગવાની એને ક્યારેક ઈચ્છા તો થતી હશે, પણ એવી એને છૂટ નહિ. દરિયાનું હૃદય અમાસની રાતેય ક્યારેક છલકાઈ જતું હશે, પણ દરિયામાં ભરતી તો પૂનમની રાતે જ આવે ! નદીના ભાગ્યમાં જે દરિયો લખ્યો હોય એ તરફ જ એણે વહેવું પડે – બીજા કોઈ દરિયાનો ઘુઘવાટ એના હૃદયને ઝંકૃત કરતો હોય તોય નદી હૃદયને અનુસરી શકે નહિ. તારાઓને આકાશમાં જ્યાં ઊગવા-આથમવાનું હોય ત્યાં જ જિંદગીભર ઊગવા-આથમવાનું. ભારતીયોને જેમ અમેરિકામાં સ્થાયી થવાની ઝંખના હોય છે એમ તારાઓનેય આકાશના એક છેડેથી બીજે છેડે જઈ ત્યાં સ્થાયી થવાની ઝંખના જાગતી હશે, પણ No, એવી એમને છૂટ નહિ. પણ મનુષ્ય માટે ? મનુષ્ય માટે આવી નિશ્ચિતતાની અપેક્ષા નથી એમ આ સૃષ્ટિરચનાનો ઝીણવટથી વિચાર કરનારને લાગ્યા વગર રહેશે નહિ.

સદીઓ પહેલાં આપણા ઋષિ-મુનિઓએ પણ પ્રકૃતિદર્શનથી પ્રેરાઈને માનવજીવનને નિશ્ચિતતાના પરિપ્રેક્ષ્યમાં ગોઠવવા પ્રયાસ કર્યો હતો. આઠ વર્ષની ઉંમરે ગુરુના આશ્રમમાં જવાનું, પચ્ચીસ વર્ષની ઉંમરે ગૃહસ્થાશ્રમી થવાનું, એકાવન વર્ષની ઉંમરે વાનપ્રસ્થ આશ્રમમાં પ્રવેશ કરવાનો, પંચોતેર પૂરાં થતાં જ સંન્યસ્ત ગ્રહણ કરવાનું; બ્રાહ્મમુહૂર્તે જાગવાનું, રાત્રે વહેલાં સૂઈ જવાનું, પ્રાત:સંધ્યા, મધ્યાહ્નસંધ્યા, સાયંસંધ્યા – એમ ત્રણ વાર સંધ્યા કરવાની, નિયમિત યજ્ઞયાગ કરવાના, માસના ચોક્કસ દિવસોમાં ઉપવાસ કરી માત્ર ફલાહાર કરવાનો – બધું જ પૂર્વનિશ્ચિત ! પણ ધીરે ધીરે આપણા ડાહ્યા પૂર્વજોને લાગ્યું કે મનુષ્ય પાસે આવી યાંત્રિક નિશ્ચિતતાની ઈશ્વરની અપેક્ષા જ નથી. અનિશ્ચિતતા જ માનવજીવનમાં કેન્દ્રસ્થાને છે. ગૃહસ્થાશ્રમ શરૂ કર્યા પછી કઈ ક્ષણે સ્ત્રીને ગર્ભાધાન થશે એનું કોઈ ટાઈમટેબલ હોય છે ? ગૃહસ્થાશ્રમ શરૂ કર્યો એટલે સંતાન થાય જ એની કોઈ ગૅરંટી છે ? ગર્ભાધાન થયા પછી આ જ દિવસે આટલા વાગ્યે શિશુજન્મ થશે તેનું કોઈ સમયપત્રક હોય છે ? પોતાને ત્યાં પુત્રજન્મ જ થવો જોઈએ એવો નિર્ણય દંપતીના હાથમાં હોય છે ખરો ? જન્મ્યા પછી માણસને દર મહિનાની આટલામી તારીખે આટલા વાગ્યે શરદી થશે કે દર આટલાં વરસે ફાલ્સીપૅરમ થશે એવું કશું પૂર્વનિર્ધારિત માનવજીવનમાં હોય છે ખરું ? લગ્ન કરવાનું માણસના હાથમાં છે એમ આપણે માનીએ છીએ – પણ એવું છે ખરું ? એમ હોત તો અપરિણીતોની સંખ્યા આટલી મોટી હોત ખરી ? પસંદગી કરીને લગ્ન કરનાર એમ માને છે કે પોતે પસંદ કરીને લગ્ન કર્યાં, પણ આ પતિ કે આ પત્ની (લાગુ પડતું હોય તે મુજબ) ભાગ્યમાં લખાયો કે લખાઈ હતી માટે જ આ પસંદગી કરવાનું સૂઝ્યું – એવું થોડાં વરસ પછી લાગ્યા વગર રહેતું નથી. તમે રસ્તા પર જતા હો ત્યારે ક્યારે કઈ બાજુથી કોઈ સાઈકલિસ્ટ કે સ્કૂટરિસ્ટ કે મોટરિસ્ટ તમને હડફેટમાં લેશે એની નિશ્ચિતતા છે ? વાહનોથી બચીને ચાલવા જાઓ ને ક્યારે ગાય પાછળથી આવી તમને પાડી દે અને છ મહિના હોસ્પિટલમાં પગ લટકાવી પડ્યાં રહેવું પડે એનું કોઈ ટાઈમટેબલ છે ? અનિશ્ચિતતા ! અનિશ્ચિતતા ! ‘જગત આ આખું અકસ્માતનું’ એમ કવિ કલાપીએ કહ્યું છે તે સર્વથા સાચું છે. એટલે આપણે ભારતીયોએ નિશ્ચિતતા છોડી અનિશ્ચિતતાને અપનાવી લીધી એમાં ઈશ્વરની મનુષ્ય પાસેની અપેક્ષાની ઊંડી સમજ રહેલી છે. અમેરિકનોને પણ અનિશ્ચિતતા અપનાવ્યા વગર છૂટકો થવાનો નથી – સુખી થવું હોય તો !

અમેરિકનોને એકબીજાંને મળવું હોય તો ઍપૉઈન્ટમેન્ટ લેવી પડે એ જાણે ઘણી સારી બાબત હોય એમ આપણે વખાણ કરતાં થાકતાં નથી ! ફોન કરવો હોય તોય અમુક વાગ્યા પહેલાં ન કરાય, અમુક વાગ્યા પછી ન કરાય. આમાં જીવનનો કોઈ ચાર્મ ખરો ? આપણે કોઈ અજાણ્યાને મળવું હોય તો ઍપોઈન્ટમેન્ટ લેવી પડે તે સમજ્યા, પણ સ્વજનો-મિત્રોમાં એપોઈન્ટમેન્ટ લેવાની ? અમારા મિત્રવર્તુળમાં એક મિત્ર એવા છે કે કોઈ પણ મિત્રને ત્યાં કોઈ પણ સમયે જઈ ચડે ! આ કારણે રવિવારે એમના કોઈ મિત્ર ઊંઘી શકતા નથી. ‘….ભાઈ આવી ચડશે તો ?’ એ બીકે બધા ફફડતા રહે છે – એ ઓચિંતા આવી બેલ મારે તો ઘરનાં બધાં જાગી જાય. બધાંની ઊંઘ ન બગડે માટે અમે મિત્રોએ રવિવારે બપોરે સૂવાનો ત્યાગ કર્યો છે. બપોરે સૂવાનો આયુર્વેદમાં નિષેધ છે. આ મિત્રને કારણે અમારા આરોગ્યને અવશ્ય લાભ થયો હશે. એમના આવી ચડવાની પ્રતીક્ષામાં અમે મિત્રોએ જુદા-જુદા શોખ કેળવ્યા છે. બે-ત્રણ મિત્રોનું વાચન વિશાળ થયું છે. એક-બે મિત્રો કૅરમના એક્સપર્ટ થઈ ગયા છે. બે મિત્રો રવિવાર બપોરનો સમય – મિત્ર જો ન આવી ચડે તો – ધ્યાનમાં ગાળે છે. બપોરની ઊંઘની નિર્મમ હત્યા કરનાર આ મિત્ર એટલા પ્રેમાળ ને પરગજુ છે કે એમને ખોવા કે નારાજ કરવા કોઈ તૈયાર નથી. આ મિત્ર માને છે કે, ‘ભાઈ, ગોઠવી-ગોઠવીને જીવવાનું આપણને નહિ ફાવે. હું કંઈ ગમે તેને ત્યાં ગમે ત્યારે જઈ ચડતો નથી, પણ આત્મા એક છે એવું કહેતા હોઈએ એવા મિત્રને ત્યાં બપોરના બે વાગ્યે જઈ ચડવાનું મન થયું તો જઈ ચડવાનું – અને ઊંઘમાંથી ઉઠાડવાનો વળી. હું તમારે ત્યાં આજે આવું ? તમને ફાવશે ? કેટલા વાગ્યે આવું તો ફાવશે ? ના – ભાઈ – ના આપણને આવું ના ફાવે.’ મિત્રને આ તત્વજ્ઞાનમાંથી આજ સુધી કોઈ ચળાવી શક્યું નથી ને હું ધારું છું કે કોઈ ચળાવી શકશે પણ નહિ. હું માનું છું કે આવાં મનુષ્યો વધુ સ્વાભાવિક જીવન જીવે છે.

ઍપોઈન્ટમૅન્ટ નક્કી કર્યા પછી પણ બરાબર એ જ સમયે પહોંચવું અને ન પહોંચાય એમ હોય તો ફોન કરવો આવું આપણામાંથી ઘણા માનતા નથી. મારા બે મિત્રોમાં એક સમયપાલનમાં એકદમ ચુસ્ત છે ને બીજા તદ્દન બિનધાસ્ત ! એકવાર આ બિનધાસ્ત મિત્ર મારે ત્યાં સાડાદસ વાગ્યે આવવાના હતા. સમય નક્કી થઈ ગયા પછી મારે સાડાદસથી અગિયાર સુધી બહાર જવાનું આવ્યું. મેં એમને ફોન કર્યો કે તમે સાડા દસ વાગ્યાને બદલે સવા અગિયાર વાગ્યે આવો. હું રિક્ષા કરીનેય અગિયાર ને દસે ઘરે પાછો આવી ગયો. એ બપોરના પોણા ત્રણ વાગ્યે આવ્યા ! સમયપાલનની ચુસ્તતાવાળા મિત્ર બ્લડપ્રેશર ને ડાયાબિટીસથી પીડાય છે. કદાચ સમયપાલનની ચુસ્તતા જાળવવાના ટેન્શનને કારણે જ આ રોગ એમને થયા છે એમ અમારા આ નિર્બંધ મિત્ર માને છે. એ પોતે તદ્દન નીરોગી છે એટલે એમની વાત કદાચ સાચી હોય એમ પણ બને.

જેમાં સમય નિશ્ચિત કરવામાં આવ્યો હોય એવા આપણા ઘણાખરા વ્યવહારોમાં અનિશ્ચિતતાનું સામ્રાજ્ય પ્રવર્તેલું જોવામાં આવે છે. આપણે ત્યાં લગ્નમાં હસ્તમેળાપનો સમય ભારતીય ટ્રેનોના સમયની પેઠે મિનિટોમાં નક્કી કરેલો હોય છે – 11 કલાક ને 6 મિનિટ – એ રીતે. પણ કોઈ પણ લગ્નમાં હસ્તમેળાપ નિશ્ચિત સમયે થતો જોવા મળતો નથી. લગ્ન જેવી તદ્દન અનિશ્ચિત ભાવિવાળી ઘટના નિશ્ચિત સમયે બનવાની વાત જ મૂળભૂત અતાર્કિક છે. કોઈ સભા સમયસર શરૂ થતી નથી – સમયસર પૂરી થતી નથી. કોઈ સભામાં પ્રમુખ નિશ્ચિત સમયે આવતા નથી. કોઈ સભામાં વક્તા નિશ્ચિત કરેલા સમય જેટલું જ બોલતા નથી. આપણી ટ્રેનો-બસો આવવા-જવામાં કેટલી બધી અનિશ્ચિત હોય છે ! ટ્રેનના સમય 13.7ની લોકલ, 22.41નો મેલ, 6.53ની ફાસ્ટ એ રીતે નક્કી કરવામાં આવતો હોય છે. જાણે મિનિટે-મિનિટનો સદુપયોગ કરવા રેલવેતંત્ર પ્રતિબદ્ધ ન હોય ! પણ ટ્રેનો મિનિટોમાં નહિ કલાકોમાં મોડી હોય છે. કોઈ વાર સમયસર આવેલી લાગતી ટ્રેન આગલા દિવસની હોય છે ! રેલવેતંત્રના વડાને એક વાર પૂછવામાં આવ્યું કે ‘ટ્રેનો સમયસર ન આવતી હોય તો સમયપત્રકો બનાવવાની કડાકૂટ શા માટે કરવામાં આવે છે ?’ તંત્રસ્વામીએ કહ્યું : ‘સમયપત્રકો ન હોય તો કઈ ટ્રેન કેટલી મોડી છે તેની ખબર કેવી રીતે પડે ?’ એટલે રેલવેનું ટાઈમટેબલ ટ્રેનો કેટલા વાગ્યે આવશે તે જાણવા માટે નથી, પરંતુ ટ્રેનો કેટલી મોડી છે તે જાણવા માટે છે એ દરેક ડાહ્યા પ્રવાસીએ સમજી લેવું જોઈએ.

અનિશ્ચિતતા આપણા જીવનનો પ્રધાન સૂર છે. ‘यो जातस्य ध्रुवो मृत्यु:’ – જન્મેલાનું મૃત્યુ નિશ્ચિત છે, પણ એ નિશ્ચિતતા વિશે તદ્દન અનિશ્ચિતતા પ્રવર્તે છે. જીવનમાં રસ પણ આને કારણે જ છે. ક્રિકેટમાં કોઈ મેચમાં સચીન તેંડુલકર આટલા રન કરશે ને કુમ્બલે આટલી વિકેટ લેશે એવું મૅચ શરૂ થયા પહેલાં જ નક્કી હોય તો મૅચમાં મજા પડે ખરી ? આપણા જન્મસમયે, દવાની બોટલ પર લખી હોય છે તે રીતે, એક્સપાયરી ડેટ આપણા કપાળ પર લખેલી હોત તો જીવવાની સહેજે મજા પડત ? અનિશ્ચિતતા એ પ્રભુનું વિધાન છે – આપણે એનો મહિમા કરીએ ને જીવન સાર્થક કરીએ – અમેરિકા કી ઐસી કી તૈસી !

[કુલ પાન : 188. કિંમત રૂ. 130. પ્રાપ્તિસ્થાન : ગૂર્જર ગ્રંથરત્ન કાર્યાલય, રતનપોળનાકા સામે, ગાંધીમાર્ગ, અમદાવાદ-380001. ફોન : +91 79 22144663. ઈ-મેઈલ : goorjar@yahoo.com ]

Print This Article Print This Article ·  Save this article As PDF

  « Previous હું – દિલહર સંઘવી
પ્રાર્થના – સં. દેવેન્દ્ર એલ. ત્રિવેદી Next »   

52 પ્રતિભાવો : અનિશ્ચિતતા નિશ્ચિત છે – રતિલાલ બોરીસાગર

  1. kalpana desai says:

    Nishint jivan e anishchitatani j den chhe.
    Thanks Guruji

  2. nayan panchal says:

    સરસ મજાનો આર્ટિકલ.

    કશું જ અનિશ્ચિત નથી, બધી જ અનિશ્ચિતતાઓ એક બહુ મોટા પ્લાનનો ભાગ છે, જે માત્ર ભગવાન જ જાણે.

    માણસને યંત્રથી જુદો પાડનાર એક તત્વ આવી અનિશ્ચિતતાઓ પણ ખરી.

    આભાર,
    નયન

  3. Hardik says:

    Hats off to this amazing essay and article..

    Ratikaka/Ratidada e hasta hasta culture samjavi deedhu.
    kai boli shakai em j nathi shat pratishat saras article..

    Regards,
    Hardik

  4. Jagat Dave says:

    ભારતીય નો દરેક દિવસ અનિશ્ચિતતાઓ નાં સસ્પેંસ અને તેની સાથે જોડાયેલાં થ્રીલ થી ભરપુર જ હોય છે. એટલે જ તો અમેરીકનો ને રોલર કોસ્ટર બનાવી ને કુત્રિમ થ્રીલ ઉભી કરવી પડે છે. થ્રીલર અને હોરર મુવી બનાવવામાં આટલો જંગી ખર્ચ કરવો પડે છે. ભારતીયો ને તો બસ ‘કીસી ડીસ્કો ને જાયેં…..કીસી હોટલ મેં ખાયેં’ નાં સપનાં બતાવો એટલે ખુશ……

    અરે મારા કેનેડિયન બોસ પણ હિન્દી મુવી જોવા લાગેલા……..કહેતા “અહીં કાર માં બેસું છું તે “થ્રીલર” છે અને રસ્તાં પર ગાયો, ભેંસો, ગધેડાંઓ દેખાય તે “હોરર” છે. Now, I want some “real” entertainment” અને મેં તેમને હિન્દી મુવી થેરાપી પર ચઢાવી દીધા. 🙂

  5. dhiraj says:

    જોરદાર !!!

    એક પંક્તિ યાદ આવી ગઈ.

    ” તે બનાવ્યુ આ જગત ને અસ્તવ્યસ્ત તો જા
    હું પણ મારા ઘર ને વ્યવસ્થિત નહિ કરુ”

  6. Chintan says:

    એકદમ મસ્ત. સર્વાંગ સુંદર લેખ. હસવાની મજા પડી.

  7. “સમયપાલનની ચુસ્તતાવાળા મિત્ર બ્લડપ્રેશર ને ડાયાબિટીસથી પીડાય છે. કદાચ સમયપાલનની ચુસ્તતા જાળવવાના ટેન્શનને કારણે જ આ રોગ એમને થયા છે એમ અમારા આ નિર્બંધ મિત્ર માને છે. એ પોતે તદ્દન નીરોગી છે એટલે એમની વાત કદાચ સાચી હોય એમ પણ બને.”

    રતિલાલભાઈ બોરીસાગરના આ મિત્રની વાત અને અવલોકન સાચું છે. આપણે સમયપાલન કરીએ પણ સમય આપણું લાલન-પાલન ન કરે તો આવું ય થાય.

    અહિં અમેરિકામાં નિશ્ચિતતાને કારણે ક્યારેક જીવન રગશિયું ગાડું બની જાય છે. એક જ ઘરેડમાં ચાલ્યા રાખવાનું!
    લેન બદલો ઉપાધિ ય થાય. પછી એક વાર ઘરેડમાંથી બહાર નીકળવાની હિંમત બહુ ઓછા માઈના લાલ કરે.

    અનિશ્ચિતતા જીવનમાં એક સસ્પેન્સ ઉભુ કરે. પણ એ જ અનિશ્ચિતતામાંથી રતિભાઈ હાસ્ય ઉભું કરે…!

    અને મારા ભાઈ…
    અમેરિકાની બધી વાતો સાચી નથી હોતી…
    નહિંતર આમ આખેઆખું અમેરિકા ફડચામાં ન જાત.

    હવે તો બસ દે દામોદર દાળમાં પાણી…જેવી અમેરિકાની હાલત થઈ રહી છે.

  8. Chirag Patel says:

    I completely disagree with this artical – it only shows cons of USA (in most parts) and only Pros of India (in most parts) – Once cannot be judge of something if they haven’t seen the other side of the coin. Granted that India is more family based and more social than other countries. Uncertinty shouldn’t be thrill – it should be scary… This is the biggest CON of India. Yes in USA we have lots of theme parks and roller costers and other adventure rides – yets they are NOT the only way of getting thrill – they are one of the many more ways of getting thrill in USA. One really must stay here – get to know this country and its calture – must to knwo its customs – what is USA is based on – what tyep of society, lifestyle we have here – We have to be on time to time base becuase its what USA is all about – we value TIME! Its not easy and that simple of being one of the most powerful and if not SuperPower country in the world and not value TIME!!!!! People in USA don’t have time to spare (in almost all the cases). Yes its also a sad fact that people don’t have time for one another – people don’t have family closeness as much as they should have – yet when its time to have summer vation – parents and kids go out – go out to parks – make trips to different parts of the country or world – see place, go hicking, camping, sky diving etc… etc… In school time kids are busy with their homeworks and assignments, projects etc… Parents are back in work force…. If the bank says it will open at 8:00 then it does open at 8:00 no matter what – there is no IST (Indian Standard Time). You can be a shop or business owner and if you business says it will open Mon – Fri at 8:00am to 10:00pm then it better following those hours esle you will be out of business in no time. If you are running late – you must call and let others know that you are running late that way they know what to do.
    Pelple in USA value time…. Even in our Shreemad Bhagvat Geeta – Shree Krishna said ‘If you don’t value time – time will not value you!” India has yet lot to learn from USA and other countries about the importance of TIME and the value of TIME!!!!

    • Obama says:

      Aha.. I never knew these many virtues of our great american land before reading this.
      Since you know so much about vile and undeveloped India, I have decided to appoint you as a president of ‘India Bashing Committee’. But, Before that I will have to send you to major Indian cities to get educated on what’s happening in India lately.

      -Barack H. Obama

      • Hardik says:

        Dear Barack,

        You’re a black man. Only way of black man becoming a president of America is sheer luck. You have lady as your prime opponent. Also,we had screwed up preceding War Time President and dumb Sarah (VP) running to your advantage. As you know we are open society you’re not allowed to say anything vile. Also TIME is important for us but not more than Money and Greed. Most important thing for us is Wall Street,keep in mind all the time. Remember never ever forget to screw up our own people for sake of Wall Street. Best way of ruling Americans is by creating bias media,lowering education standards and generating fear for their lives. Best way of earning trust of Americans is to give nice speech and realize all that our founding principles are great,most important thing is not following on our own. FYI: I have wrote all above as a satire but what i meant to say is absolutely core.

        Regards,
        Gore Vidal

        • કલ્પેશ says:

          હાર્દિકભાઇ,

          તમારા હસ્તાક્ષર વાંચીને ગમ્યુ.

          અમેરિકામા લાંબા સમયથી રહેતા લોકોએ પણ ગૉર વિડાલ અને નોઅમ ચોમસ્કીને વાંચ્યા/સાંભળ્યા ન હોય, એવુ બની શકે છે. તમે કદાચ ઘણા વર્ષોથી અમેરિકામા રહેતા હશો અને વિચારશીલ હશો તેથી જ કદાચ ગૉર વિડાલ 🙂

        • trupti says:

          Hardik,

          Very nice.

    • yogesh says:

      Dear Chirag,

      dont take anything personally from this article. Its just an article not to put america down or anything. We all know whats good and bad in either countries. This is all about fun, humor and time pass.

      I do agree with you for sure.
      thanks

      yogesh

    • કલ્પેશ says:

      ચિરાગભાઇ,

      આ લેખનો પ્રકાર હાસ્યલેખ છે (મથાળા પ્રમાણે). આનાથી વધારે શુ કહુ?

  9. Veena Dave, USA says:

    કેવી કોમેન્ટ લખુ સમઝાતુ નથી . એક વિચાર તો એવો આવી ગયો કે આ લેખ પર એક લેખ લખી નાખુ. પણ હુ લેખિકા નથી એટ્લે સાહસ નથી કરતી. નહિતર વળી કોમેન્ટ્સનો વરસાદ થાશે.

  10. trupti says:

    Chirag should have been born in AMERICA and not in India. Each and every comments of him is always full of praise to America and always paints the darker side of India. Frankly how many places in India he must have seen god alone knows. But own his own he his become the brand ambassador of America who is always doing propaganda for the America. I fail to understand, if he is so much in love with America, why he is reading the Indian site, because as per him, India has everything bad and in America, every thing is good. We all readers must ignore his comments and must not give any importance to his comments as he can see only the one side of the coin and does not have any guts to see the other side which is much brighter than the side he is seeing.

    • કલ્પેશ says:

      તૃપ્તિજી,

      તમે પણ?
      ચિરાગભાઇએ લેખને સિરીયસલી લઇ લીધો એ હાસ્યલેખ હોવા છતા. અને તમે કૉમેન્ટ લખી એટલી જ સિરિયસલી.

      મૃગેશભાઇ – એક વિનંતી. હાસ્યલેખની નીચે એક ચેતવણી મૂકવા જેવી.
      આ હાસ્યલેખ છે.આના પર બૌદ્ધિક/તાર્કિક વિચાર કરશો નહી. મગજને થોડો સમય આરામ આપશો તો સારુ.

    • Jagat Dave says:

      તૃપ્તિબેનઃ

      ચિરાગભાઈ નાં દિલમાં ભારતની ખામીઓ જોઈને આગ નિકળતી હોય તો તે આગ ભલે જલે પણ તે આગ ફક્ત દિલમાં ન રહેતાં મશાલ માં પરિવર્તિત થાય તેવી પ્રભુને પ્રાર્થના.

      ભલે ‘જશોદા-માતા’ ના ખોળે રમે પણ ‘દેવકી-માતા’ ને પણ યાદ રાખે.

      માતા એ જો ફાટલાં કપડાં પણ પહેર્યા હોય કે શરીરે દુર્બળ હોય તો પણ તેની ઓળખાણ માતા તરીકે જ અપાય. ભારતમાતા ને ૧ અબજ ૨૦ કરોડ સંતાનો છે. અને તેનું માતૃત્વ પણ એટલું જ પ્રાચીન છે….હજારો વર્ષોથી તેના પયોધરો માં થી તેનાં સંતાનો માટેઅમૃત ઝરતું રહ્યું છે…….. અને ૩-૪ હજાર વર્ષોની ગુલામી પછી હમણાં જ થોડાં સુખનાં દિવસો જોઈ રહી છે. તેણે ‘પારકાં’ ને પણ ‘પોતાનાં’ કરી સમાવી લીધા છે. તે વિઘ્ન-સંતોષી ‘સગાંઓ’ થી પણ ઘેરાયેલી છે.

      તેની દુર્બળતાઓ માટે હું , તમે અને આપણાં પુર્વજો એટલાં જ જવાબદાર છીએ અને એક સંતાન તરીકે જેટલું ઋણ ચૂકવાય તેટલું ચુકવવા આપણે પ્રયત્ન કરીએ.

      • trupti says:

        જગત ભાઈ,

        તમારા અભિપ્રાય બદલ દિલ થી આભાર માનુ છુ. અને પરમ પુજ્ય ભગવાન ને પ્રાથના કરુ છુ કે તે ચિરાગભાઈ ને સદબુધ્દિ આપે.

    • Chirag Patel says:

      Dear Friends,

      To all of you – I have never put India down… I can never do that…. I was born in Surat (Gujarat, India) – I was in India till I was 18 – in Baroda, Gujarat – I went to Navjivan High School – Near Pologround – I lived there – I grewup there – Yet I never closed my eyes for other ventures…. What is true is true – I love India – And I pay to Shivji every day – to make me only INDIAN in my every life (how ever many I have left) – I would die in a heartbeat for India – I have never called my self anything other than Indian…. and I am proud of my county and my India… You guys will never understand the deep feeling and sorrow that I feel when my own people call me “Indian Bahser” – WHY? Just becuase I saw you guys the “Other side” of India? Just becuase I think from my head rather then my heart? Just becuase I defend USA for its good qualities and the life that this country has offered to the world? What is good is good and what is bad is bad – why people close their eyes when someone shows you the bad side of India? Why not keep your eyes open and see – who know may be we can change things and make them better – India has tons of good qualities but has tons of bad once too…. and so does USA – I am deeply sadden and hurt –

      “Hume to aapno ne luta – gero mai kaha dam thaa –
      Mari kasti thi dubi vaha – jaha pani kam tha…”

      • Aditya Patel says:

        Dear Chirag,

        I fully agree with your comments. I am living in Germany for last 2 decades and feel the same way as you wrote. I find your writing very rational and just like you are, I am also try to see India and Germany with a balance. Nothing becomes good only becausae it is Indian or is from India. I love Germany as much as I love India.

        Have a good day.

        Aditya Patel

  11. trupti says:

    હિરલ,

    Please calm down and do not give importance to Chirag and his comments.
    કોઈ ના કહેવા થી આપણો દેશ ખરાબ નથી થઈ જવાનો, સહુ સહુ ની maturity level નો સવાલ છે. Some people think they know everything about something and try to prove themselves.
    આ તો એવુ છે ને કે કોએ દિવસ કઈ જોય ન હોય ને જોવા મળે એટલે સ્વભાવિક છે કે છ્કી જવાય.

  12. Editor says:

    તમામ વાચકમિત્રોને વિનંતી કે લેખના વિષયના સંદર્ભમાં જ પ્રતિભાવ આપવાનું રાખો. લખતા પહેલા લેખનો પ્રકાર સમજો. બિનજરૂરી પ્રતિભાવ લખનારને કૃપયા પ્રત્યુત્તર ન આપો. અહીં ઉપર આપેલા તમામ બીનજરૂરી પ્રતિભાવો ટૂંક સમયમાં દૂર કરવામાં આવશે. આપના પ્રતિભાવો લેખના સંદર્ભમાં હોય તે અત્યંત જરૂરી છે. અહીં અંગત વાર્તાલાપ ન કરવા વિનંતી. પ્રતિભાવોમાં પોતાનું નામ અને ઈ-મેઈલ વ્યવસ્થિત રીતે લખીને મર્યાદા જાળવશો તેવી વિનંતી. આ મનોરંજન માટેની સાઈટ નથી.

    લિ.
    તંત્રી, રીડગુજરાતી.

    • કલ્પેશ says:

      મૃગેશભાઇ,

      કઇ કૉમેન્ટ ઉપરથી તમને એમ લાગ્યુ કે લોકો મનોરંજન કરી રહ્યા છે?
      હા, કોઇ વખત લાગણીમા તણાઇને આડી કૉમેન્ટ લખાઇ ગઇ છે, તો બીજા વાચકોએ પોતાના પ્રતિભાવ આપીને એ સુધારવાનો પ્રયાસ કર્યો છે. અને થોડી વખત વાતનુ વતેસર પણ થાય છે.

      પણ આને જ તો વિચારોની આપલે કહી શકાય.
      બાકી તો લેખ બધા વાંચે, મમળાવે પણ લોકો વચ્ચે સામાન્ય વાર્તાલાપ પણ ન થાય તો લેખનો અર્થ શુ?
      જેમ તમે લેખ વાંચીને અહી મૂકો છો ત્યારે તમે પણ એક પ્રકારનો વાર્તાલાપ કરી રહ્યા છો, શુ એમ નથી?

      એક વિનંતિ – બીજાની કૉમેન્ટ પર કૉમેન્ટ લખવાની જે પ્રથા છે એ જ બંધ કરી દો. આ સુવિધા પહેલા ન હતી અને એટલે જ આ તકલીફ પણ પહેલા તો હતી જ નહી.

      • Editor says:

        ફરી એક વાર – કોઈ પણ બાબતે વાત કરવા માટે મારું ઈ-મેઈલ સાઈટ પર છે જ. એનો ઉપયોગ કરવો. પૂછપરછ માટે પણ સાઈટ પર સંપર્કની સુવિધા છે જ.

      • જય પટેલ says:

        કલ્પેશ

        હા..કોઈ વખત લાગણીમાં તણાઈને….
        આપના આ પ્રતિભાવની પ્રત્યેક લીટીમાં દમ છે. રીપ્લાયની સુવિધા વિચારોની આપ-લે માટે જ છે.
        આ સુવિધાનો ઉપયોગ ભાષાની મર્યાદા જાળવી વિચારોનું આદાન-પ્રદાન થાય તેમાં જ આપણી
        ગરિમા છે.

        જ્યારે આપણે કહીએ છીએ કે….
        સર્વ દિશાઓમાંથી શુભ વિચારો મારા મનમાં આવીને વસો….
        અને સાથે સાથે આપણે વિચારોને નિયંત્રિત કરવાના પયત્નો પણ કરીએ છીએ.
        આ ઈ-જમાનામાં કોઈની પાસે વ્યર્થ સમય છે કે બ્લોગ પર બસ લખ્યા જ કરે ?
        વિશ્વના ૬ કરોડ ગુજરાતીઓમાંથી ફક્ત ૧૦ ગુજરાતીઓ ડિબેટમાં ભાગ લે છે જે ક્ષમ્ય ગણી
        શકાય. રીપ્લાઈની સુવિધા ના હોય તો આ પણ શક્ય નથી.

        અને હા નાનાભાઈ ચિ. ચિરાગને એક સલાહ મોટાભાઈના નાતે..!!!
        મહેરબાની કરીને ભારતની ભાંડણલીલા બંધ કરશો.

        વક્ર દ્રષ્ટી
        ગુજરાતી કહેવત
        પોતાની લીટી લાંબી કરી લેવી.

  13. Jagat Dave says:

    એક હાસ્ય લેખ નો આવો ગંભીર અંત?????????

    આપણી કોમેન્ટ્સ વાંચીને…….લેખક ને તો જરુર હસવું આવશે.

    અને હું પણ આ લખતાં લખતાં ખુબ હસી રહ્યો છુ.

  14. Vasant Patel says:

    મૃગેશભાઇની વાત સાચી છે “આ મનોરંજન માટેની સાઈટ નથી.”

    લેખના વિષયના સંદર્ભમાં જ પ્રતિભાવ આપવાના પણ પ્રતિભાવો ની અનિશ્ચિતતાઓ ના કારણે મૃગેશભાઇને લખવની તકલીફ પડી.

    આ પણ એક પ્રકારની અનિશ્ચિતતા છે.

  15. મિત્રો,

    જન્મથી મૃત્યુ સુધી અનિશ્ચિતતા રહેલી છે. ઉપરોક્ત લેખમાં ‘અમેરીકા’ નો ઉલ્લેખ કોઇપણ વિકસિત દેશના પ્રતિક રૂપે જોશો તો ફરિયાદ નહિ રહે.
    આ સાઇટ પર પ્રતિભાવો રચના પૂરતા મર્યાદિત હોય તે આવકારદાયક છે. આપ સહુને મારા બ્લોગ “વાર્તાલાપ” પર આપના વિચારોનું મુક્ત રીતે આદાન પ્રદાન કરવા મારું આમંત્રણ છે.

  16. Bhalchandra says:

    I liked all the comments. Those of you who like to read best of both countries, India (in particular Gujarat) as well
    as USA, should check out my book “Aek Gujarati Amerikama” (One Gujarati in USA), otherwise just read, enjoy and don’t complain.

  17. yogesh says:

    Dear Mrugeshbhai,

    Also some readers who put their comment, they are marketing their books and website as well, i think you should request them not to do that.
    thanks

  18. DHIREN says:

    If some country has good customs or good qualities than we should learn personally only but we should not make propaganda about that countrys culture and customs. because motherland is motherland. You can not see the darker side of your mother by anymeans, even in the dream.
    Most of the gujaratis are in america and many have not visited other country, otherwise if you visit whole world then neutrally all country in the world has their own good qualities and customs.
    That does not mean INDIA become hell…..
    USA is the part of world……
    I learn the above thing by staying with JAPANESE PEOPLE………..May be I wrong alos but I know that no one can make his finger to my mother and motherland………….
    best indian regards to all…

    • trupti says:

      Dhiren,

      Thanks for giving the neutral comments and good suggestions.

      As you said one could not see the darker side of the mother, to put it in a very effective way is, even the children of Prostitute would give self-less love to their mother and would not like any body talking ill about her even though what the other persons are saying may be 100% true .

      Thanks once again for very nice thinking of yours.

  19. કલ્પેશ says:

    Friends,

    Have a look at this video – http://www.ted.com/talks/devdutt_pattanaik.html
    નિશ્ચિતતા અને અનિશ્ચિતતા.

    ભારત બહાર રહેતા ભારતીયોને આ જરુરથી ગમશે.

  20. Ashish Dave says:

    Hilarious article but unfortunately it is blown out of proportion by my fellow readers… The world is not all black or all white or just right or just wrong but is in between. Between black and white there are all the colors of the rainbow. Just need to appreciate the good from the bad. Attack the truth behind the claims and not the person making the claims.

    Ashish Dave
    Sunnyvale, California

  21. DHIREN says:

    Trupti ,
    when you says that how many places in India he must have seen god alone knows…..
    This is the big sentence……and understanding………
    because I have seen that most of the gujju and indians went abroad they become crazy to visit all the places of that country and customs and cultures..,
    I have seen my friends who have even not seen GANGA OR HIMALAYA AND DO NOT KNOW ANY SINGLE UNDERSTANDING OF INDIAN ARYAN CULTURE…start to make praizes of foreign country……

    We never tried to know ,understand and maintain our culture when we live in our society the most unfortunate thing…except leg pulling of each other the most interesting thing……
    As i alreday told gujju are only in US,UK,CANADA english speaking country and making some dollars….
    But unfortunately they never know that the how big is world and what is going on in this big world……

    The articles name is itself very nice that UNCERTAINITY IS CERTAIN…..

    and for INDIA we can say with proud that CERTAINITY IS CERTAIN AS PER THE LAW OF GITAJI SPOKEN BY LORD KRISHNA, MAHAVIRA, BUDDHA AND RAM….AND SO MANY LORD WHO NEVER HAPPEN ON ABROAD LAND….

    I have learn one thing from my life experience one must go abroad to make his mind very sharp, to earn but send all the earned money to mother land and come back after certain period of time to mother land to live with indian culture other wise your next generation kids name will start with THOMAS,MARIA AND JULLY WHO WILL BE NOWHERE TO LIVE IN THIS WORLD….EXCEPT …………..

    • trupti says:

      Dhiren,

      I fully agree with you, that Gujaratis (I do not like to be addressed as gujju) generally travel and settle in the English speaking countries, but you will find them in Europe too. (Like Switzerland, Germany France etc.)
      I too agree with you that Indians should settle down in the motherland after sometimes and I have friends who have taken a vise decision of doing that. One of my aquatints, who stayed in USA for more than 20 years, came back to India in 1990 living his prosperous business/service in software. His children were born and brought up there but he took the decision of coming back before his children could understand to decide anything for them. On the other hand one my masi who went to USA in 70s after her marriage. Her In-laws were in India, having huge property in the posh area of the South Mumbai. After the death of her mother-in-law her husband wanted to come back to India to take care of his old father but her children refused to come and settle here as they had already crossed the age of innocence and had developed the mind to decide, unwillingly my masi had to stay back in USA to take care of their children and her husband came back to India alone to take care of his father (Uncle was the only child) and his property. One fine day his father died and after some time he too died in India. My husband’s maternal uncle went to the USA in mid 70s. He is a doctorate in Chemical Engineering and at the time, of leaving India he had one daughter may be around 5-6 years. His son is born in USA. He wanted to come back to India after some years for that reason; he had not even taken a US citizenship. However, his wife did not want to come back. After some years, his wife died in cancer and children had crossed the age once again and did not want to come back. Son is married to an American and the daughter who is nearly 40 year is not married. When the relatives including her father is asking her to get marry and settle, she is refusing and the reason given by her that, though she is brought up in USA, but understands the Indian value and does not have the courage to face the divorce, if she has to undergo. She is lost in the crowd of the USA, and some time she is not traceable by her father for months together. She stays separately in one state, the son is having his life in the different place and the old father is staying in the palace like house alone.
      Like this there are many more examples in front of me but cannot quote here.

      • Ashish Dave says:

        Dear Truptibehn,

        I have seen similar examples staying in US for about 20 years. 15-20+ years back it was difficult to raise children in US with limited exposure to Indian culture and values. But in recent times things have drastically changed for better. The place I live has more than 10 temples in 20 miles vicinity, more than 100+ Indian restaurants, Vaishnav Pariwar, Swaminarayan Temple, Swadhyay pariwar, Art of Living, Vipashyana, Jain derasar, Iskcon, Sandipani ashram, Vedant Society, Ram Krishna Mission, Chinmaya Mission, Gayatri Pariwar… and so on.

        Same time, we have 100+ cricket playing clubs, multiplexes showing only Indian movies and choices to go to different garbas, diwali festivals, as well as Independence day calibrations. My daughter’s school has an Indian Night out where the whole school celebrates with Indian food and cultural dances.

        My friend’s son is learning tabla from Sapan Chaudhary and Zakir Hussein. My yoga teacher is American, art of living meditation/sudershan kriay/sahaj samadhi teachers are also Americans.

        Our Satellite dish brings more than 30 Indian TV channels. All my neighbors were from India all through my stay in US.

        All this is just to say that after a dot com boom things have changed in silicon valley that has made very easy for our children to learn and adapt our values and culture at the same time they are exposed to the best that western culture has to offer.

        After saying all this for me the best place to visit and spend some quality time on this planet is INDIA without a question. I have spend more of my vacations in India then any place else. By the way many things that are said in the article is not correct about US. Most of the flights are never on time, every day I reach to my work place at different times due to traffic jams, from store to store the prices of bread/milk and almost every thing are different. But US has to offer the most hassle free life possible.

        Regards,
        Ashish Dave
        Sunnyvale, California

        • Jagat Dave says:

          તૃપ્તિબેન અને આષિશભાઈ,

          ખુબ જ રસપ્રદ વિષ્લેશણ…….જો અમેરીકન નાગરિકતા સ્વીકારી હોય તો પછી ત્યાંના રંગે રંગાઈ જ જવું પડશે…..કદાચ તમે નહીતો આવનારી પેઢીઓ તો જરુર ટોમ, ડીક અને હેરી બનીને જ રહેશે…….સવાલ શું સારુ અને શુ ખરાબ તેનો નથી કારણકે દરેક સંસ્ક્રુતિનાં તે માટેના માપદંડો અલગ અલગ હોય છે. ભારતમાં પણ સામાજીક મુલ્યો ઝડપથી બદલાઈ રહ્યા છે. ભારત આવી ગયા એટલે મુશ્કેલીઓ નો અંત……એવું પણ નથી. આ બાબતમાં આપણે પારસીઓ પાસે થી શિખવા જેવું છે…..આ લોકો પણ ભારતમાં NRI (Non Resident Iranians) તરીકે જ આવેલા અને ભારતનાં વિકાસ માં સિંહ-ફાળો આપીને પણ તેમની ‘પારસીયતા’ લગભગ અકબંધ રાખી છે અને તે પણ કોઈપણ જાતના વિવાદો વિખવાદો ફરીયાદો વિના.

          જે પરદેશને દેશ બનાવો તે દેશનાં સારા નરસા તત્વો તમારા જીવન ને અવશ્યપણે પ્રભાવિત કરવાનાં જ અને તેનાથી પલાયન થવું શક્ય નથી. જો ૧૦-૧૫ વર્ષ પછી ત્યાં જન્મેલ અને ઊછરેલ બાળકો ને આપણાં સ્વાર્થ ખાતર અહીં (ભારત) લાવો તો તે પણ યોગ્ય નથી કા. કે. તેમનામાં ભારત પ્રત્યે તેમનાં મા-બાપમાં છે તેવો વિષેશ લગાવ નહી હોય. ખરેખરતો અમેરીકા કે યુ. કે. જ તેમને વ્હાલું લાગવાનું અને લાગવું જ જોઈએ.

          • trupti says:

            જગત ભાઈ,

            તમે પારસિ કોમ નુ ઉત્તમ ઉદાહરણ આપ્યુ.

        • trupti says:

          Ashishbhai,

          I do agree with you, and I have noticed with my own eyes when I was on holidays to US. I had a chance to visit Vraj at Pensl., Dwarkadish Temple at Panoli- New Jersey, South Indian temple at St.Luis etc. I have seen many Indian and to be very precise many Gujarati on the Devon street of Chicago and on the streets of New Jersey specially Jersey City and the footpaths of New York. While moving in New Jersey not for a second I thought I was in America. In addition, looking at the progress and growth of the Indian felt so much proud to be Indian first then as a Gujarati second. I also noticed that Indians in America in many places are looked upon with respect. Many places we were greeted by the non-Indian with Namastee, and my mother got many time appreciations for her dress what she was wearing i.e. saree. Many appreciated our food. Our culture was also appreciated. Many people whom we met, also said, “Oh! You are from the great land of Gandhi!!

          The time has changed, but again many things depend on the parents, their up bringing and the children also. My cousin’s daughter who is studying Medicine in Philadelphia, always greets her people with Jayshree Krishna whenever she calls up he home in Boston, my brother-in-law is in USA from last 40 years and his one son is born in USA, but both the sons speaks fluent Gujarati and though they themselves are fathers now, still out of respect gets frighten by their father though as per American culture, they are staying separately at the distance of nearly 20 miles.

          I always believe that there are always two sides of the coin and one must try to see both the sides of the coin. One side may be brighter then the other but some time, the darker side may be much brighter in the other aspect. I am never saying that the India is the best in all respect, but as a true Indian, we many times do not like to hear bad things about the country, as the facts are known to us but do not like to be told every time by some one specially Indian himself. I have seen many good side of America but that does not make America the best and India bad.

          • જય પટેલ says:

            તૃપ્તિ

            વિદેશમાં ૨૦-૨૫ વર્ષ રહ્યા બાદ સ્વદેશ પરત ફરવું કે કેમ ? તેની ચર્ચા રસપ્રદ બનતી જાય છે.
            તાંજેતરમાં કેન્દ્રના શિક્ષણ મંત્રી શ્રી કપિલ સિબ્બલ સાહેબે વિદેશી યુની ઓને ભારતમાં યુનિ
            માટે આમંત્રણ આપ્યું છે. ભવિષ્યમાં આ નવા સુધારાથી ભારતીય પ્રજાનું સ્વદેશગમન સ્પીડ
            પકડશે તેમાં શંકા નથી. ખુબ જ ઓછા ખર્ચમાં અમેરિકન સમકક્ષ ડિગ્રી ભારતીય-અમેરિકન
            યુનિ માંથી મળશે….!!!

            અમારા આણંદ-વિદ્યાનગર-કરમસદમાં સરકારે સર્વે કરાવેલો. આ વિસ્તારમાં ૧૧૦૦૦ બંગલા
            ફક્ત શિયાળા પુરતા ખુલે છે. હવે આ ટ્રેંડમાં પણ ફરક આવી રહ્યો છે. વધુને વધુ ગુજરાતીઓ
            વતન પરત ફરી રહ્યા છે અને તેને કારણે હવે મુંબઈની જેમ જ ફ્લેટ સિસ્ટમ આવી ગઈ છે.
            સ્વતંત્ર બંગલા હવે સ્વપ્ન સમાન બનતા જાય છે. વતન પરત ફરી રહેલા ગુજરાતીઓએ
            આ વિસ્તારની રિયલ એસ્ટેટને આસમાને પહોંચાડી દીધી છે. પહેલાં મર્યાદિત ઑપ્શન હતા
            હવે બધી જ સગવડ ઉપલબ્ધ છે જે અમેરિકામાં હોય…હા વતન પરત ફરી દેશની વિકાસ
            પ્રક્રિયામાં જોડાવું તે પણ દેશ સેવા જ લેખાય.

        • trupti says:

          Ashishbhai,

          I agree to you in one more thing, i.e. the flights and the traffic. The flights are never on time and I have experienced it my self.

  22. Mitali says:

    It was a good hasya lekh, but some people talk too much about their personal life, which make this site seems more like “idha udhar ki baate”. No one wants to know who has how many relatives live in usa and what happend to them.

  23. harikrishna patel says:

    chirag is saying right thing.he does not want to bash india.

નોંધ :

એક વર્ષ અગાઉ પ્રકાશિત થયેલા લેખો પર પ્રતિભાવ મૂકી શકાશે નહીં, જેની નોંધ લેવા વિનંતી.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.