પાંચ લઘુકાવ્યો – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

[1]
પછી હું
લખતો ગયો
કોરી પાટીમાં.
બધું જ લખાતું-અંકાતું ગયું,
મારી ભીતર;
ને પાટી તો
કોરીકટ !

[2]
મોતી શોધવા હું
સમુદ્રમાં ડૂબકી મારું
તે પહેલાં તો આખોયે સમુદ્ર
બની ગયો અચાનક
એક નાનકડું મોતી !

[3]
પછી મેં
ફૂંક મારી.
દીવો તો હોલવાયો નહીં,
રાત હોલવાઈ ગઈ !

[4]
પછી મેં
ઝંપલાવ્યું વહેતી નદીમાં,
પાણી સ્થિર થઈ ગયું.
ને હું વહેતો ગયો, કશેક, કોરોકટ !

[5]
વરસાદી મ્હેંકવાળી,
ચપટીક માટી,
જીભ પર;
ને બધાં જ ફળ-ફૂલ
મારા મ્હોમાં !

Print This Article Print This Article ·  Save this article As PDF

  « Previous કૃષ્ણને કરવું હોય તે કરે ! – સુરેશ દલાલ
સદભાવનાનું સહચિંતન (ભાગ-2) – મૃગેશ શાહ Next »   

9 પ્રતિભાવો : પાંચ લઘુકાવ્યો – હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

  1. dhara says:

    Good morning every one 🙂

    પછી મેં
    ફૂંક મારી.
    દીવો તો હોલવાયો નહીં,
    રાત હોલવાઈ ગઈ !

    Realy i like this poem which is mention

  2. સુંદર કાવ્યો.

    પ્રથમ લધુકાવ્ય ખુબ સુંદર. મનની પાટી પર લખેલું ક્યારેય ભૂંસાતું નથી……અને હાથમાં રહેલી પાટી તો કોરી જ રહી જાય છે.

  3. Rachana says:

    સુંદર લઘુકાવ્યો…

  4. nayan panchal says:

    સુંદર લઘુકાવ્યો.

    આભાર,
    નયન

  5. harikrishna patel says:

    good poems

  6. jignesh says:

    પછી હું વાંચતો ગયો વાંચતો ગયો અને પાંચેય કાવ્યો પૂરા થઇ ગયા અને ખબર પણ ના પડી. ખૂબ સુંદર. આભાર.

  7. Ritesh says:

    વરસાદી મ્હેંકવાળી,
    ચપટીક માટી,
    જીભ પર;
    ને બધાં જ ફળ-ફૂલ
    મારા મ્હોમાં !

    ખરેખર ખુબ જ સરસ

  8. VEDANT RATHOD says:

    પછી મેં
    ઝંપલાવ્યું વહેતી નદીમાં,
    પાણી સ્થિર થઈ ગયું.
    ને હું વહેતો ગયો, કશેક, કોરોકટ

    ખુબ સુન્દર કાવ્ય.

  9. kishor pandya says:

    બે હાથ ભેગા થાય ત્યારે વ્હેચા ય લાગણઈ

નોંધ :

એક વર્ષ અગાઉ પ્રકાશિત થયેલા લેખો પર પ્રતિભાવ મૂકી શકાશે નહીં, જેની નોંધ લેવા વિનંતી.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.