જૂનું પિયરઘર – બળવંતરાય ઠાકોર

(મંદાક્રાન્તા)

બેઠી ખાટે, ફરીવળી બધે મેડીઓ ઓરડામાં,
દીઠાં હેતે સ્મૃતિપડ બધાં ઊકલ્યાં આપ રૂડાં;

માડી મીઠી, સ્મિત મધુર ને ભવ્ય મૂર્તિ પિતાજી,
દાદી વાંકી રસિક કરતી ગોષ્ઠિથી બાળ રાજી;

સૂનાં સ્થાનો સજીવન થયાં, સાંભળું કંઠ જૂના;
આચારો કૈં વિવિધ ઢબના નેત્ર ઠારે સહુના;

ભાંડુ ન્હાનાં શિશુસમયનાં ખટમીઠાં સોબતીઓ,
જ્યાં ત્યાં આવી વય બદલી સંતાય, જાણે પરીઓ.

તો યે એ સૌ સ્મૃતિછબી વિશે વ્યાપી લે ચક્ષુ ઘેરી,
ન્હાની મોટી બહુરૂપી થતી એક મૂર્તિ અનેરી;

ચૉરીથી આ દિવસ સુધીમાં એવી જામી કલેજે
કે કૌમારે પણ મુજ સરે બાળવેશે સહેજે !

બેસી ખાટે પિયરઘરમાં ઝિંદગી જોઈ સારી,
ત્યારે જાણી અનહદ ગતિ, નાથ મ્હારા, ત્હમારી.

Print This Article Print This Article ·  Save this article As PDF

  « Previous હવે સમજાયું….. – અશોક ચાવડા ‘બેદિલ’
ઝઘડો લોચન-મનનો – દયારામ ભટ્ટ Next »   

4 પ્રતિભાવો : જૂનું પિયરઘર – બળવંતરાય ઠાકોર

  1. Veena Dave. USA says:

    ઓહ , પિયરની યાદો….. એ તો જીંદગીનો અમૂલ્ય ખજાનો…..

  2. sunil shah says:

    તમારી કવિતા વાચી બહુ મજા આવી

  3. Hitesh Mehta says:

    ભાંડુ ન્હાનાં શિશુસમયનાં ખટમીઠાં સોબતીઓ,
    જ્યાં ત્યાં આવી વય બદલી સંતાય, જાણે પરીઓ.

    ખુબ જ સરસ
    હિતેશ મહેતા
    ભારતી વિધાલય મોરબી.

  4. Jagruti Vaghela USA says:

    કેટ્લું સરસ કાવ્ય !
    માડી મીઠી, સ્મિત મધુર ને ભવ્ય મૂર્તિ પિતાજી..

નોંધ :

એક વર્ષ અગાઉ પ્રકાશિત થયેલા લેખો પર પ્રતિભાવ મૂકી શકાશે નહીં, જેની નોંધ લેવા વિનંતી.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.